LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging Hoogfeest van Pinksteren – 5 juni 2022

Lezingen
Handelingen van de apostelen 2, 1-11
Psalm 104
Romeinen 8, 8-17
Johannes 14, 15-16.23b-26

Welkom
Welkom bij dit Hoogfeest van Pinksteren. We herademen met de Geest van Christus, die ons verbindt met elkaar, de adem die ons tot kerk maakt, tot één mensheid.

Aujourd'hui le souffle de vie de dieu donnera une nouvelle inspiration à nos vies et à nos actions.

Today we share our vision of a world where all people call each other brothers and sisters and that humanity takes up its responsibility against hatred, war, starvation and weaponry.

Wir glauben an eine Kirche, die Zeichen einer neuen Gesellschaft ist, in den Menschen die von Gottes Geist erfüllt sind und Werke der Barmherzigkeit vollbringen.

Condividiamo il nostro desiderio per un mondo in cui la carestia finisca e i bambini possano crescere in sicurezza.

A todos los que se sienten abandonados y rechazados, incomprendidos e invisibles, Dios les da nueva vida.

Laten we Pinksteren vieren in welke taal we ook spreken, laten we ons verdriet en onze teleurstellingen overwinnen en ons laten meenemen door de nieuwe Geest van Christus, die ons doet opstaan, die onze kerkgemeenschap kan vervullen, opdat allen de taal spreken van Gods barmhartigheid.

Homilie
Broeders en zusters, vrienden van de Heer,
Als er iets spannends staat te gebeuren, houden we onze adem in. Als we schrikken, stokt onze adem in de keel. Het leven lijkt dan even stil te staan. Wat staat er te gebeuren met ons leven? Het zijn momenten waarop we ons leven niet meer als vanzelfsprekend zien: kwetsbaar door een bericht van ziekte of overlijden van een dierbare, of een bericht van oorlog die je eigen huis of eigen land bedreigt, of een maatregel waardoor je je eigen huis moet gaan verlaten. Stel je voor dat je je eigen stad en land moet ontvluchten! Miljoenen mensen hebben die beslissing moeten nemen. Dit soort berichten en beslissingen brengen ons uit ons levensevenwicht. Dan moeten we herademen om opnieuw ons evenwicht te vinden.

Daar gaat Pinksteren over: herademen om het leven weer op te pakken. De leerlingen van Jezus doen dat met elkaar, in een gemeenschap van vrienden die elkaar nooit meer willen loslaten. Dat hebben ze toen wel gedaan op die fatale dag die we Goede Vrijdag zijn gaan noemen. Niet dat het een fijne dag was, maar dat wat eruit voort is gekomen, mogen we als goed beschouwen. Uit die dag van verwarring en gebrokenheid is een nieuwe mens te voorschijn gekomen. Het is de verrezen Christus die de leerlingen na Pasen veertig dagen lang de weg gewezen heeft. Nu vandaag, Pinksteren, begrijpen de leerlingen dat zij zélf die nieuwe mens in zich dragen en dat in hen die nieuwe mens tot woorden en daden komt. Op die manier bouwen zij aan die nieuwe wereld die door God beloofd is en ooit gegeven zal worden. Zij hebben nu begrepen dat de verrijzenis hen zelf aangaat.

Vandaag komen de apostelen tot spreken met een nieuwe adem. Deze nieuwe adem is sterker dan het onderscheid in talen en culturen die de mensheid verdelen. We delen de mensheid immers graag op in groepen en categorieën, in groepen van mensen die ons meer nabij zijn en mensen meer op afstand, tussen vrienden en vijanden, tussen wij en zij. Vandaag hoort de wereld ons bidden in vele talen, maar dat is uiteindelijke dezelfde taal, de taal van Pinksteren. Dit Pinksterfeest is de kans om met een nieuwe adem elkaar te benoemen als broeders en zusters, om categorieën, onderscheidingen en zelfs vijandschap te overwinnen en de eenheid van de mensheid te hervinden. Daarom bidden we straks de voorbede in acht talen. Dat bidden geeft ons nieuwe adem.

In Christus leefde diezelfde adem. Maar anders dan bij ons mensen, was Hijzelf ook die Adem, die Geest. In Hem was meer aanwezig dan inspiratie en een religieus talent. Dat blijkt uit zijn leven: zijn woorden waren immers tegelijk daden. Het zijn scheppende woorden. “Sta op en loop.” “Ik wil, word rein”. “Lazarus, kom naar buiten!” Anders dan een beleidsnotitie van het pastoraal team of een beleidsnota van de regering, hebben de woorden van Jezus direct effect, omdat zij woorden van God zijn, woorden vervuld van de heilige Geest. Het is de scheppende Geest van de Vader die door Jezus’ woorden en gebaren handelt. Daar waar die Geest is, maakt duisternis plaats voor licht, daar maakt haat ruimte voor verzoening, oorlog wijkt voor vrede en uiteindelijk maakt de dood plaats voor leven.

Die adem van de verrezen Christus kan ons inspireren om te spreken en te bidden met woorden van verschillende talen. Er zijn ontelbaar veel talen. Er zijn dialecten en accenten. Talen zijn heel persoonlijk en toch kunnen we er mee communiceren. Er zijn talen die ons vriendelijk in de oren klinken en talen die misschien afstand of zelfs vijandschap oproepen. Maar als we spreken en bidden met de adem van de verrezen Heer dan zullen die talen ons niet meer verdelen. Als we beseffen dat al die talen uit één bron van Gods levensadem komen, zullen die verschillen niet meer verdelen, maar verbinden en samenbrengen. Dat is het doel van de diversiteit die we vandaag horen en zien. Dan wordt er één kerk zichtbaar, dan wordt er één mensheid zichtbaar. Dat is waar mensen naar verlangen en dat is de boodschap die we uitdragen.

We kunnen onze taal gebruiken om mensen uit een isolement te halen, om mensen gastvrij te onthalen en ons met hen te verbinden, ook al komen zij uit andere landen, talen, culturen en godsdiensten. Dan worden we van individu tot gemeenschap. Door die eenheid van ons als leerlingen, groeit er een nieuw bewustzijn van eenheid onder de volkeren. Dat is het getuigenis dat we vandaag afleggen, dat is Pinksteren, de oogst van Pasen. Met de leerlingen treden we vandaag naar buiten met één taal, Moge dat ons voortdurend inspireren om te blijven spreken en te handelen volgens Gods taal van liefde en eenheid.

Zalig Pinksteren! Amen