LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 5 december 2021, tweede zondag van de Advent

Lezingen
Wijsheid 2, 12.17-20
Psalm 54
Jacobus 3, 16- 4, 3
Marcus 9, 30-37

Welkom
Welkom allen in deze kerk
Samengekomen voor Gods werk

Het is vandaag ter ere van Nicolaas
Hij is vandaag onze patroon en baas.

De tweede kaars is ontstoken
Een nieuwe week van de advent is aangebroken

Een oproep tot een rechte weg in de woestijn
Dat zal vandaag onze bestemming zijn.

We mogen hier Gods gastvrijheid ontvangen
En zijn Liefde die we verlangen.

Het adventspaars maakt ons bescheiden en klein
Opdat we straks het Kind ontvangen dat onze Herder zal zijn.

Hier vieren wij zijn Woord en ontvangen wij zijn Brood
Die krachten geven in ’s werelds nood.

Mede namens pastores Feijen, van Berkel en Kortekaas
Wens ik u allen een mooi feest van Sint Nicolaas

En een mooie weg van de advent naar Kerst
Opdat ons geloof voortdurend wordt verfrist en ververst!

Homilie
Broeders en zusters, vrienden van de Heer,
Vroeger ging het lied over de plunjezak van sinterklaas. We kennen het lied: de zak van Sinterklaas…. We zijn er groot mee geworden. Daar kwam veel uit en als die leeg was konden er stoute kinderen in. Ook daar zijn we mee opgevoed en misschien wel bang mee gemaakt. Die plunjezak werd steeds groter en voller. De presentjes werden groter en overvloediger. Jaarlijks werd gekeken waar Sinterklaas zijn inkopen deed en of hij voldoende kon inslaan voor de kindertjes. De groeicijfers van Sint Nicolaas werden een graadmeter voor de economie. Ondanks dat mooie gebaar zit hier een addertje onder het gras. Van Toon Hermans leerden we dat deze zak bij sommige gezinnen steevast armoediger gevuld was dan bij andere. Waarom zou Sinterklaas dat onderscheid toch maken? Dat mysterie, zei Toon Hermans, zou in ons leven nog wel geopenbaard worden. Misschien weten we nu beter? Weten we in Zoetermeer waar deze gezinnen wonen? Of kijken we niet verder dan onze eigen plunjezak? Houden we onze ogen open voor deze verschillen in grootte van de plunjezak van Sinterklaas?

In onze parochie praten we momenteel veel over de jas van Sint-Nicolaas. Die jas is te groot geworden omdat Sint-Nicolaas nogal vermagerd is. De afgelopen maand heb ik met een aantal leden van het parochiebestuur medewerkers van Sint-Nicolaas bezocht in de wijken van onze stad. Ook met hen hebben we gepraat over die mooie, grote jas van Sinterklaas. Maar die jas is te groot geworden ondanks de goede zorgen voor deze jas. Dus moet er een jasje worden uitgedaan. En zonder jas heb je het koud. Veel mensen hebben het koud in onze parochie. Want ze hebben hun jas niet meer. Het is geen gemakkelijk gesprek met mensen die het koud hebben. Maar die kou treft ons allemaal!

We hebben in de krant kunnen lezen dat veel katholieke collega heiligen in Nederland niet goed in hun jas zitten, slecht in de slappe was. Dat betekent dat we de bakens moeten verzetten. Een nieuwe jas moeten we aantrekken, een heel ander soort jas. Kleren maken de man, maar dat geldt niet voor onze Nicolaas. Want zijn eigenlijke jas is een ander soort jas. Wat is die jas van onze Nicolaas? Of anders gezegd, wat is de echte inhoud van zijn jute zak? Wat heeft hij te bieden? Sinterklaas is het zat om te sjouwen met de spullen van de Mediamarkt of de Bijenkorf. Anderen moeten naar Zeeman of Primark, maar Blokker en Kruidvat kennen we allemaal. Hij heeft zich lang laten meeslepen door de verlanglijstjes van de kinderen. Hij weet dat we andere spullen nodig hebben.

In Meerzicht hebben we in het verleden ook Sint-Nicolaas gevierd. Rosemieke Jurriëns liet me de klassieke sequentie van Sint-Nicolaas ontdekken waar het levensverhaal staat opgetekend van onze heilige bisschop Nicolaas. Het was een ware openbaring. Het ging daar niet over cadeautjes en over strenge zwarte Pieten. Geen schimmel of wortelen voor het paard. Geen roe of schoorstenen. Sint Nicolaas is een Goedheiligman. De jas van Sint Nicolaas is hijzelf. Het is zijn levenshouding. In zijn plunjezak zitten zijn bemoedigende woorden, zijn bevrijdende daden: voor jonge mensen die vervolgd en gemarteld worden, voor jonge meisjes die slaaf gemaakt dreigen te worden, voor zeelieden in nood. Zijn jas en plunjezak zijn bronnen van vrijgevigheid, bescheidenheid en barmhartigheid. Dat is een mooi voorbeeld om na te volgen: om net als Sint-Nicolaas door de stad te trekken en mensen te ontmoeten en naar mensen te luisteren. Om zelf als een goedheiligman en een goedheiligvrouw, als een pelgrim, open te staan voor de mogelijkheden om aan mensen barmhartigheid te tonen en met hen solidair te zijn. De agenda van Sinterklaas is niet om simpelweg zijn jas te behouden, maar om zijn jas te delen met hen die geen jas hebben.

Als parochie kijken we naar de toekomst en het voorbeeld van Nicolaas mag ons inspireren. Nicolaas liet zich inspireren door het Woord van Christus. Ook wij nemen dat Woord mee als bagage van troost en bemoediging. Niet voor onszelf alleen, maar voor allen die we ontmoeten. Dus het lied van de zak van Sinterklaas zingen we voortaan met een andere intentie. Net als Sint Nicolaas hoeven we niet naar de winkel om dure cadeautjes te kopen, maar we weten dat we iets van onszelf kunnen geven aan anderen. Dat zal vruchten dragen en dat zal warmte geven in koude tijden. Laat deze moeilijke periode van onze kerk juist een inspiratiebron zijn om meer vanuit onszelf te leven in plaats van vanuit ons bezittingen. Zo worden onze paden recht en worden de heuvels geslecht: ruim baan voor de boodschap van het evangelie. Amen.