LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 27 juni 2021, dertiende zondag door het jaar

Lezingen
Wijsheid 1, 13-15; 2, 23-24
Psalm 30
2 Korinthe 8, 7.9.13.15
Marcus 5, 21-43

Welkom
Welkom bij deze eucharistieviering. Verschillende gradaties van ontmoetingen lezen we vandaag in het evangelie: een grote menigte verzamelt zich, zij zien Jezus. Zij hebben een oppervlakkig contact met hem en blijven op afstand. De vader van het bijna dode meisje, Jaïrus, komt om hulp vragen: hij spreekt Jezus direct aan. Een stap verder gaat de zieke vrouw. Omdat zij bloed verliest, is zij een onreine vrouw. Zij raakt Jezus aan. Zij hoopt dat dit ongemerkt gaat, maar integendeel. De aanraking echter brengt reinheid en leven.

Laten we diezelfde ontwikkeling maken in ons leven die ook in deze viering zit: van buiten, vanuit het gewone leven komen we naar binnen, we spreken Jezus aan in ons gebed en in de eucharistie raakt hij ons en wordt Hij deel van ons bestaan. Moge het een helende kracht zijn die we hier ontvangen. Ik wens u een genezende eucharistie.

Homilie
Broeders en zusters, vrienden van de Heer,
Voor het denken in de Joodse wereld van Jezus zijn lichaam en Geest niet te scheiden. Een lichamelijke ziekte duidt op een innerlijk probleem. We kennen de koorts van de schoonmoeder van Petrus die duidt op een wankelmoedig geloof en gebrekkig vertrouwen. Vandaag wordt Jezus geconfronteerd met problemen van meer serieuze aard. Het gaat hier zelfs om leven en dood. De twee vrouwen laten een volledige complementariteit zien: jong en oud, passief in bed en actief op pad om Jezus aan te raken. De overeenkomst tussen de twee is dat het leven uit hen vloeit. Het meisje is bijna dood en de oudere vrouw heeft geen perspectief: niemand kan haar helpen.

Een andere overeenkomst tussen de twee vrouwen is dat zij beiden dochter genoemd worden. Daar ligt een sleutel om het gebeuren te verstaan: de vrouwen ontdekken dat zij dochter van het verbond met God zijn. Zij beseffen dat zij geliefd zijn en door God geraakt worden. De zieke vrouw verlangt zo naar liefde en leven dat zij de reinheidswetten durft te overtreden en zich door de menigte naar voren dringt en Jezus bij zijn kleed, zijn profetenmantel, aanraakt. Het jonge meisje wordt omringd door haar ouders die haar beminnen en vrezen voor haar leven, maar als Jezus haar aanraakt is het de liefde van de Hemelse Vader Zelf die haar tot leven brengt. Dat raakt hen beiden in hun innerlijk, hun ziel.

Dat vertelt ons de aard van het verbond dat wij in de kerk belijden. Vaak vinden we het een mooi verhaal, maar het blijft toch een verhaal aan de buitenkant. Laten we ons wel raken? Beseffen we dat het niet alleen gaat om een mooi geloof, maar om leven, om nieuw leven? Het boek van de wijsheid van Salomo onderwijst ons inzake de betekenis van leven. Dat leven is de afgelopen tijd wel erg onder druk komen te staan. Het verbod op aanraken - hooguit via ellebogen, maar dat kun je volgens mij geen aanraken noemen – heeft akelige gevolgen gehad. Er is angst tussen mensen. Er is spanning en stress. Het verlamt en het heeft onze samenleving voor de komende jaren veranderd, denk ik: de onbevangenheid van voorheen zal niet snel terugkeren, maar wij weten dat het verbond tussen mensen en hun verbond met God dieper gaat. Juist nu zijn we meer attent op elkaar. Tenminste dat mag ik hopen. Daar ligt de kracht van de mens die zich laat inspireren door Gods Geest. Die Geest vertelt dat ons leven een groter leven in zich draagt. Het leven is meer dan ademen en bewegen en denken. Leven in Bijbelse zin is van God, is vervuld zijn van zijn levensadem. Dat leven is: liefhebben. Een adem die we herkennen in de liefde van anderen, in de creativiteit van mensen, de barmhartige daadkracht van mensen.

Helaas zien we ook veel bekrompenheid en angst in onze kerkgemeenschap, letterknechten en doctrinebewakers. We weten dat dit een onbegaanbare weg, een weg ten dode is: wie het leven wil vasthouden zal het verliezen, maar wie zijn leven ziet als geschenk uit Gods hand en het dus voor Hem beschikbaar houdt, zal leven zonder einde. Van dat leven getuigt Paulus die de ware rijkdom ziet in een leven vervuld van de Geest van Christus. Geen rijkdom van deze wereld, maar de rijkdom van het verbond met God. Als wij ons als rijke kinderen van Gods Liefde kunnen beschouwen, zal geen pandemie en geen bedreiging ons raken, want we weten dat we maar één bestemming hebben en dat is leven in de eeuwige liefde van God. Dat is het mooie perspectief dat de twee vrouwen meekrijgen uit het evangelie. Niet alleen komen zij weer op de been en zijn zij genezen van hun kwalen: zij zijn opnieuw opgenomen in het eeuwige verbond van Gods liefde. Zij zijn niet alleen genezen voor dit leven; zij hebben zelfs deel gekregen aan het oneindige leven. Mogen ook wij geraakt worden door Christus in het levende brood dat we ontvangen, om weer opnieuw het verbond ten leven te ontvangen. Amen.