LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 20 juni 2021, twaalfde zondag door het jaar

Lezingen
Job 38, 1.8-11
Psalm 107
2 Korinthe 5, 14-17
Marcus 4, 35-41

Welkom
Welkom bij deze eucharistie. De evangelielezing herinnert ons vandaag aan de gebedsviering die Paus Franciscus vorig jaar hield, toen de pandemie nog maar net bezig was en in Italië al veel slachtoffers maakte. We wisten niet wat er nog zou komen en wat dit van mensen zou vragen. Nu de pandemie zeker in Nederland tot een einde lijkt te komen, moeten we ons realiseren dat we nog steeds verantwoordelijk zijn voor de wereld waarin we wonen. We zitten nog steeds op dat ene bootje op een stormachtig meer van Genesareth. Hier in deze kerk in deze viering beseffen we hoezeer we samen in die ene boot zitten. De kerk symboliseert het schip. En we weten: de Heer slaapt niet. Hij weet hoe het met dit schip gaat. Kunnen we vertrouwen vinden in dit geloof? Daartoe luisteren we naar Gods woord en laten we ons voeden door zijn aanwezigheid in de eucharistie.

Homilie
Broeders en zusters, vrienden van de Heer,
De wereld komt vaak chaotisch over. We proberen rust en veiligheid te vinden, maar de onrust is groot. Niet alleen de pandemie maakt de mensheid onzeker. Ondanks de versoepelingen blijven mensen angstig en bezorgd. Welke gevolgen zullen blijvend zijn? Zullen we elkaar weer onbevangen kunnen omarmen en begroeten? De berichten zijn positief en de maatregelen worden versoepeld, maar in andere delen van de wereld, zoals in Suriname, zijn de zorgen nog groot en is de chaos compleet. Ook andere zorgen rond de wereldvrede en politieke instabiliteit zijn als een storm die onze wereld in donkere wolken hult. Het zijn de donkere wolken waar paus Franciscus in zijn encycliek Fratelli Tutti van spreekt. Hij weet heel goed wat de stand van de wereld is en welke stormen de mensheid teisteren. Zijn boodschap is niet een simpelweg vertrouwen. Het is een combinatie van vertrouwen in Gods voorzienigheid en een oproep tot verantwoordelijkheid. Leiderschap is geen spel dat handig gespeeld moet worden. Het is een verantwoordelijkheid voor het welzijn van anderen. De Heer die deze wereld geschapen heeft, zal de mensen rekenschap vragen. En van degene die veel verantwoordelijkheid en talenten en mogelijkheden gegeven is, zal ook veel gevraagd worden.

De korte tekst van het boek Job is een gedeelte van het troostende antwoord van God aan het adres van Job die door tegenslagen wordt gekweld en die zijn nood klaagt bij de Eeuwige. Een korte passage, die uitnodigt om nog een langer gedeelte te lezen. Net als in het evangelie is er sprake van storm en chaos. Het is de chaos van de oorsprong. Soms lijkt onze wereld weer terug te vallen tot die kosmische chaos: natuurrampen, klimaatverandering, maar ook dreiging van oorlog en miljoenen mensen die op de vlucht zijn. We stelt er paal en perk aan deze chaos?

Dan klinkt de stem van de Eeuwige in het boek Job: God is degene die grenzen stelt aan de chaos. Zo is alles begonnen: met God die paal en perk stelt aan de ongeordendheid: alles komt op zijn plek door Gods macht die een macht van liefde is. Zijn schepping is niet een startpunt in een lang vervlogen verleden. Zijn schepping is voortdurend bezig: een beweging om ordening, rust en vrede te brengen in een onrustige wereld. Wij mogen de indruk en de angst hebben dat de mensheid zal vergaan, maar dan zien we niet de scheppende aanwezigheid van God die grenzen stelt aan de chaos. Dat keert ook terug in het wonderverhaal op de boot met de angstige leerlingen. Het lijkt een mooi en fijn wonder dat de leerlingen meemaken en met de onweersbuien van de laatste dagen, kunnen we ons daar goed in inleven. Maar u snapt natuurlijk wel dat de boot om het meer van Genesareth geen vakantieuitje is, maar een levensboot. Het is een paasverhaal. Het gebeuren op deze boot hebben de leerlingen zich na Pasen herinnerd als voorteken van het drama van de Goede Week. De goede Jezus, de zoon der gerechtigheid, degene die mensen leven gaf en vergeving, werd door de kwade machten uit de weg geruimd. Dat is de eigenlijke storm die het leven van de leerlingen compleet dreigt te verwoesten. Zijn de machten van het kwaad dan almachtig? Bepalen zij de toekomst van de wereld? De storm op het meer weerspiegelt de nood van de leerlingen na het sterven van Christus. We kunnen ons allemaal wel herkennen in die ontreddering die ons kan treffen. We kunnen ons met de donkere wolken over de mensheid vandaag de vraag stellen: is het inderdaad de chaos die regeert, is het de zinloosheid die de mensheid laat dobberen als op een bootje zonder roer en zeil en richting?

In deze chaos verschijnt Christus: de nieuwe mens. Het is het mysterie van de nieuwe mens die met de kracht van de Geest van God de chaos overwint. Pasen is het voortdurend fundament voor ons geloof: ook in de chaos van onze wereld die geteisterd wordt door de donkere problemen van kosmische aard, problemen die ons machteloos kunnen maken, klinkt de stem van de Christus die zegt: “Vrede zij met U.” Hij is gestorven, zoals Paulus zegt opdat wij niet meer voor onszelf zouden leven, maar voor Hem en dus voor de naaste. Wees niet bevreesd voor de chaos van de wereld, maar besef dat de scheppende Geest van God met ons is en ons in ons schip van de mensheid en de wereld de weg zal wijzen. Laten we gevoelig zijn voor de signalen die de Geest ons geeft. Amen.