LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging vierde zondag van Pasen, 25 april 2021

Lezingen
Handelingen 4, 8-12
Psalm 118
1 Johannes 3, 1-2
Johannes 10, 11-18

Welkom
Welkom bij deze nieuwe ontmoeting met de verrezen Heer. Hij maakt zich vandaag bekend als een Goede Herder. Een herder creeërt een kudde, maar we zijn geen kudde om stilletjes en zwijgzaam achter de Herder aan te gaan, maar om ons verbonden te weten met Hem en met elkaar en in navolging van Hem onze verantwoordelijkheden op ons te nemen. Deze eucharistie is als een groene weide die ons voedt, opdat we de wereld in kunnen gaan om de stem van de Herder te laten klinken. Mogen wij hier open staan voor zijn stem en door Hem gevoed worden.

Homilie
Broeders en zusters, vrienden van de Heer,
De herder begeleidt de schapen bij de overgang van de ene weide naar de andere. Met name in de perioden van de seizoenswisselingen moet de herder optreden om nieuwe weidegronden te openen en de weg te wijzen naar de plekken waar voedsel te vinden is. Hij kent zijn schapen en hij kent de weidegebieden. Hij weet waar het voedsel te vinden is. Hij weet ook welk voedsel zijn schapen nodig hebben. Natuurlijk is een herder altijd nuttig: hij is de persoon op wie de schapen zich focussen. Hij is het oriëntatiepunt -of zij, want we hebben natuurlijk ook vrouwelijke herders op onze Veluwe!- Juist in de spannende overgangen die de kudde moet doormaken, is de herder onmisbaar. Je kunt op hem vertrouwen. Zolang je zijn stem hoort, kun je in vrede de stappen zetten die voor je liggen en de beslissingen nemen die je niet gemakkelijk neeemt. Met hem kun je in vertrouwen je leven vervolgen.

De taak die Jezus voor zich ziet als Goede Herder is om de mens te begeleiden bij de existentiële overgangen in het leven. De overgang van leven naar dood is de meest dramatische die we allemaal meemaken: het sterven van dierbaren om ons heen, de dood van mensen verder weg en ooit de overgang van onszelf. Het is de weg die we allen moeten gaan en we weten dat we dat stukje alleen zullen moeten doen. Maar we weten dat de Goede Herder ons ook daarin nabij blijft. Dat zal ons vertrouwen inboezemen, want Hij kent de weg! Hij is zelf die weg gegaan: van die donkere vrijdag en het duistere graf, naar het Licht van Pasen. De weg van het lijden, de dood en de opstanding: Hij is die weg ten einde gegaan. De Goede Herder heeft een stem gekregen in Jezus van Nazareth en Hij roept. Hij roept mensen van allerlei slag: mannen en vrouwen, apostelen en leerlingen, gezonden en zieken, tollenaars en zondaars. En met de keuzes van de apostelen breidt die kring zich steeds verder uit: over de grenzen van Israël heen naar alle uiteinden der aarde. Niemand hoeft zich buitengesloten te voelen.

Die roepstem van de Herder herinnert ons aan een fundamentele eigenschap van ons bestaan en onze identiteit: wij worden geroepen. Dat veronderstelt een dialoog, dat veronderstelt een dynamiek van luisteren, begrijpen en vervolgens antwoorden. Dat betekent de afwisseling tussen luisteren en spreken. Wij zijn dialogerende en sociale wezens. Het is een mooie gedachte om naar de Herder te luisteren en ons vertrouwen in Hem te stellen. Dat is mooi, want wie kun je nog vertrouwen? Wie vertelt de waarheid, wie is werkelijk open en transparant? Er zijn weinig perioden waarin in onze samenleving het vertrouwen in mensen zo snel verdampt is.

Maar Johannes gaat in zijn brief, de tweede lezing, een stap verder. Want als wij leerlingen zijn van die Goede Herder, kunnen we ons aan Hem spiegelen. Als Hij leeft in ons en ons tot nieuw leven brengt, dan zegt dat veel over het leven dat wij van Hem hebben ontvangen, ons ‘Paasleven’ zogezegd. In Pasen is geopenbaard wie wij zijn. Dat de wereld dat niet altijd begrijpt en ons niet ziet zoals wij werkelijk zijn, moet ons niet verontrusten. De kracht die aan ons is toevertrouwd en waar Petrus in de Handelingen van getuigt, is een kracht voor nieuw leven.

We willen niet alleen luisteren naar de stem van de Goede Herder, maar ook zelf die stem zijn. Een stem die mensen begeleidt bij hun overgangen, niet alleen van dood naar leven, maar bij zoveel overgangen die mensen meemaken. Iedere overgang brengt spanning en risico met zich mee: want liever blijven we steeds in dezelfde weide. Maar soms moeten we een overgang maken. Het vertrouwen in de Goede Herder zegt ons dat we elkaars herder en hoeder mogen zijn, dat we geroepen worden om het vertrouwen van mensen te versterken en te verdiepen. Wij zijn geroepen om elkaar te vertrouwen en met elkaar de overgangen mogelijk te maken. In onze kerkgemeenschap hebben we allen die opdracht: de stem van de Goede Herder te laten klinken. Laten we met zicht op Pinksteren bidden om wijsheid van de heilige Geest, opdat we die wijsheid ontvangen om die stem voor elkaar en voor anderen te zijn! Amen