LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 28 februari 2021, tweede zondag van de veertigdagentijd

Lezingen
Genesis 22, 1-2.9ª.10-13.15-18
Psalm 116
Romeinen 8, 31b-34
Marcus 9, 2-10

Welkom
Van de woestijn van vorige week komen we vandaag in het bergland. We krijgen een ander perspectief met een stem die tot ons spreekt, een perspectief dat over de Goede Vrijdag heen al naar Pasen reikt. Zien en horen. Hoe verstaan we gebeurtenissen in onze wereld en in ons leven? Denken we daarin een stem te verstaan, die ons de weg wijst? Nemen we feiten aan als vanzelfsprekend of proberen we een diepere betekenis te achterhalen? Hoe kijken we naar ons leven?

In onze Antonius Abt kerk staat achterin een tentoonstelling over de Bijbel, op aansporen van de paus. Dit helpt ons om meer kennis te nemen van de mogelijkheden om de Bijbel te lezen. Sinds vorige week doe ik zelfs mee aan een dagelijkse Bijbelquiz om vragen te beantwoorden en mijn kennis te checken. Laten we ons in dit uur bezinnen op de manier waarop God tot ons spreekt.

Homilie
Broeders en zusters, vrienden van de Heer,
Wij die in het laagland leven, zien bergen vaak als onderdeel van een heerlijke vakantie. Of dat nu met sneeuw bedekte toppen zijn waar we vanaf willen glijden met grote snelheid om, wanneer we beneden zijn gekomen, weer naar boven te gaan voor hetzelfde spel, of de bergen van de zomer waar lange bergwandelingen gemaakt kunnen worden met genot van het weidse uitzicht. Bergen bieden ons meestal gelegenheid voor ontspanning.

De twee bergen van vandaag ademen een heel andere sfeer: deze bergen bieden een moment van Godsopenbaring. Zij hebben ook een duistere boodschap. Het onbegrijpelijke verhaal van Abraham die zijn zoon aan God moet offeren. Wat een afschuwelijk verhaal! En dan die andere berg waar een verblindend licht de drie leerlingen angst inboezemt. Op beide bergen klinken stemmen, die het leven van Abraham en de drie leerlingen fundamenteel veranderen. Abraham beseft dat zijn zoon Isaäk niet zijn eigen bezit is, het product van hem en Sara, maar hij is een kind van God. Isaäk is een mens met een eigen roeping. De leerlingen beseffen door de stem die klinkt, dat Jezus meer is dan een fantastische leraar bij wie het goed toeven is en die steeds weer nieuwe mooie levenslessen te vertellen heeft. Nee, de dreiging is groot. Ook zij mogen Jezus niet als hun eigen bezit omarmen. Zij moeten ook nadenken om hun eigen roeping te vinden en straks na de dood van Jezus hun weg te gaan. De zesde dag verwijst naar de stervensdag van Jezus, de Goede Vrijdag. Als Jezus is opgestaan uit de doden en zijn plek weer heeft ingenomen aan de rechterhand van de Vader, dan moeten de leerlingen hun eigen weg gaan en hun roeping volgen. Een weg van steeds weer opnieuw luisteren en nadenken.

Dit is ook onze opdracht. Dat we katholiek zijn en naar de kerk gaan in coronatijd, wil nog niet alles zeggen. Hoe houden we ons geloof levend? Luisteren wij naar de stem die Abraham en de drie leerlingen op Tabor hoorden? Wij hebben die stem in de liturgie op zondag of door de week. We hebben die stem ook in de Bijbel. Ook dan spreekt God tot ons. Hoe lezen we die Bijbel? Hoe verstaan we die boodschap? In mijn herlezing van het evangelie van Marcus aan de hand van een nieuw commentaar, komen woorden boven die een nieuwe betekenis krijgen. Een van die woorden is het woord ‘huis’. Regelmatig vertelt Marcus dat Jezus met zijn leerlingen naar huis gaat. Dat woord was me nooit zo opgevallen, maar het staat er regelmatig. Had Jezus dan een huis? Of is er iets anders mee bedoeld? De leerlingen zijn met Jezus en met elkaar, de onderlinge verbondenheid is hun kracht. Dan zijn er de momenten dat de leerlingen vragen stellen, en uitleg krijgen. Het zijn leersessies. Ze zijn daar samengebracht. Want Jezus verzamelt en brengt samen.

Dat is ook de betekenis van het woord synagoge: samengebracht. Dat is ook de betekenis van het woord ecclesia, kerk. Volgens de schrijver van dit boek, Dries van den Akker sj, kun je in het woord ‘huis’ lezen dat Jezus een nieuwe synagoge heeft opgericht, naast de bestaande. Hij is een nieuwe beweging begonnen die ruimte beidt aan nieuwe mensen: uiteindelijk is het rijk Gods dat Hij verkondigt niet aan een elitegroep van uitverkorenen beloofd, maar aan heel de mensheid. Jezus’ synagoge omvat heel de wereld. Wij zijn in deze kerk samengebracht, net als in een synagoge en we luisteren naar het woord van de Schrift, Zijn we ook echt bij Jezus thuis? Luisteren we daadwerkelijk naar zijn verhalen en naar zijn stem? Nemen we die mee naar huis en hebben we daar ook ruimte voor zijn woord? Laten we deze coronatijd ook gebruiken om ons weer opnieuw te verdiepen in een Bijbelboek. Mogen wij groeien in het verstaan van Gods Woord. Amen