LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 14 februari 2021, 6e zondag door het jaar

Lezingen
Leviticus 13, 1-2, 45-46
Psalm 21
1 Korinthe 10, 31-11, 1
Marcus 1, 40-45

Welkom
Welkom op deze Valentijnsdag. Het is een aankondiging van de lente en een boodschap van nieuw leven, de laatste zondag voordat de vasten begint. We vieren dat Christus onze onreinheid wegneemt. Dat vraagt desalniettemin dat we deze onreinheid onder ogen zien. In het evangelie is dat helder: melaatsheid stoot een mens uit de gemeenschap. Hij/zij wordt geëxcommuniceerd. Durven we onze zondigheid en onze onvolmaaktheid onder ogen te zien? We mogen hier voor God staan in het besef dat Hij ons heelt en reinigt en nieuw leven geeft. Bidden wij om reiniging, om ontferming en vergeving.

Homilie
Broeders en zusters, vrienden van de Heer,
Een samenleving is opgebouwd uit allerlei sectoren en groepen. We kunnen verdelingen maken op basis van allerlei verschillende criteria: herkomst, cultuur, inkomen, leeftijd, gezondheid, geloof en politiek. Naar gelang van het belang kunnen we deze indelingen toepassen. Onderscheidingen helpen ons het overzicht in een complexe wereld te bewaren. Het risico van dergelijke indelingen is dat we er ook een hiërarchie in aanbrengen: de een vinden we beter dan de ander. Het aanbrengen van onderscheidingen betekent vaak ook een moreel oordeel. Daar begeven we ons op glad ijs, om maar bij het weer van vandaag te blijven. De vraag is wat we met deze onderscheidingen doen? Het onderscheidingsvermogen doet ons ook inzien welk gedrag schadelijk kan zijn en welke gedrag juist helpt en mensen weer opricht. Zoals Jezus ongerechtigheid aanwijst en onderuit haalt, is het ook aan ons om onderscheid te maken tussen wat de samenleving wel verder helpt en wat niet. Inderdaad hebben we een opdracht in ons leven: om de wereld menswaardig in te richten. Zo heeft God ons immers geroepen. Wij hebben ons hart en ons verstand niet voor niets gekregen. Hij heeft ons in de tuin van de wereld geplaatst zodat Hij zelf kon gaan wandelen. U kent het verhaal van het paradijs. De hoge verwachting van God komt echter niet uit: de mens is meer bezig met zichzelf en zijn eigen leven en met macht dan met de ander en met de gemeenschap. Als ik mijn schaapjes maar op het droge heb, dan komt de rest wel goed. Ieder is verantwoordelijk voor het zijne en het hare. Dat is geen evangelische houding.

Het gebaar van Jezus die de melaatse aanraakt en reinigt is een eyeopener voor ons om niet zomaar de onderscheidingen van onze samenleving voor lief te nemen. Het is helder, zo blijkt uit de eerste lezing van vandaag, dat het buitensluiten van de melaatse redding en veiligheid voor de gemeenschap betekent. Het algemeen belang gaat boven het individuele belang, maar Jezus laat zien dat deze scheiding niet het laatste woord mag hebben over de samenleving. Er mag toch geen mens verloren gaan? Zijn mensen in de ogen van God niet veel waard dan de mooiste vogels en bloemen in de natuur? Jezus laat in zijn gebaar zien dat er een weg is naar een betere samenleving, ofwel naar het Rijk Gods. Dat Rijk zal worden geschonken door God zelf, maar we mogen daar als gelovigen al wel een voorschot op nemen. Het gebaar van Jezus reinigt de man en zo neemt Hij dus de ziekte en de oorzaak van het probleem weg. Jezus ziet de man niet als probleem maar als mens, Hij ziet hem niet als zieke, maar als een mens met mogelijkheden.

Het is vaak de blik van de mensen die het obstakel is om de samenleving te genezen. De zieke man wordt als probleem gezien, terwijl we ons moeten afvragen of de oorzaak niet dieper ligt. Zoals we ons nu in deze tijden van pandemie ook moeten afvragen of de noden waarin de mensen verkeren niet eerder veroorzaakt worden door onszelf en onze opstelling naar elkaar dan simpelweg door het virus. Het virus legt misschien een nood bloot die ten diepste al lang bestond maar die verhuld werd door onze welvaart en onze gezondheid en onze organisatievermogens.

Nu blijken we ineens veel meer behoefte te hebben aan concreet en daadwekelijk contact, nu blijkt hoeveel mensen lijden onder eenzaamheid, hoeveel jongeren lijden aan gebrek aan perspectief. De melaatse staat aan de kant en de samenleving kan verder zonder hem. Maar Jezus wil niet verder zonder hem en Hij wil niet dat er mensen verloren gaan. Zijn wij ook bereid om scheidingsmuren te overbruggen en onreinheid weg te nemen? Dat vraagt geloof in de helende kracht van Gods Woord. Dat Woord was in Christus, maar is ons toevertrouwd om daarmee ook mensente raken en te helen. We mogen ons niet neerleggen bij uitsluiting van mensen die verlangen naar genezing en heling. Moge het evangelie onze blik zuiveren om de menswaardigheid van de ander te zien. Onze blik kan dan mensen weer helen en leven geven. De verscheidenheid in onze samenleving kan een rijkdom en een bron van leven zijn, maar het is aan ons om die mogelijkheden te zien en aan te pakken. Moge deze eucharistie waarin we allen genodigd worden om te ontvangen van het Brood des Levens, ons aansporen om diezelfde helende gebaren te maken als die van Jezus. Amen