LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 28e zondag door het jaar, 13 oktober 2019

Lezingen
2 Koningen 5, 14-17
Psalm 98
2 Timotheüs 2, 8-13
Lucas 17, 11-19

Welkom
Vandaag vieren we ons patroonsfeest van Maria Sterre der Zee. De vraag die de lezingen vandaag oproepen is of we dankbaar zijn met deze plek van gebed, ontmoeting en inspiratie. Wordt ons gebed verhoord? Soms zijn het buitenstaanders die beter beseffen hoe buitengewoon en kostbaar het is dat we met elkaar deze parochie in Den Haag hebben waar we zelfs God mogen ontmoeten. We krijgen mooie voorbeelden vandaag van mensen die ontdekken hoe bijzonder het is te kunnen geloven in en te vertrouwen op een God die de nabijheid zoekt van mensen. Bidden we God om ontferming en vrede.

Homilie
Broeders en zusters,
Tien jaar geleden werd een eenvoudige Vlaamse priester heilig verklaard. Pater Damiaan de Veuster. In de tweede helft van de negentiende eeuw werkte hij bij de melaatsen op Hawaï. In plaats van deze uitgestoten zieken aan hun lot over te laten, bleef hij bij hen werken en maakte van deze afgelegen kolonie Molokai een bloeiende christelijke gemeenschap waar mensen voor elkaar zorgden.

In tegenstelling tot het verhaal van het evangelie vandaag, bracht hij geen fysieke genezing en bevrijding van hun ziekte. Integendeel, hij werd zelf ziek door lepra en hij stierf op 49 jarige leeftijd. Ondanks alles was Damiaan een dankbaar mens en heeft hij enorm veel betekend voor de mensen. Nog steeds is hij in Vlaanderen een icoon van menslievendheid en barmhartigheid. Een beroemde tekst van hem geeft aan dat we niet altijd van God krijgen wat we vragen, maar wel wat we nodig hebben. De vraag is of we dit kunnen zien en onderscheiden als een grote gave. Damiaan vroeg God om kracht, maar hij kreeg moeilijkheden die hem sterk maakten, hij vroeg om voorspoed, maar hij kreeg hersens en spieren om mee te werken. Ik heb het gebed achter in de kerk laten leggen om mee te nemen.

In ons gebed kunnen we ons met allerlei vragen tot God richten. Als we niet uitkijken, valt ons gebed samen met een vragenuurtje in de richting van de hemel. Gebed wordt eenrichtingsverkeer. Bovendien blijft het een roepen op afstand. Zoals de tien melaatsen op afstand van Jezus blijven staan, wordt ons gebed een roepen op afstand. Kunnen we die afstand overbruggen? Het blijkt dat Jezus daartoe in staat is. De tien melaatsen worden genezen. Voor Jezus is dit geen vraag: “zijn niet allen genezen?” vraagt Hij aan de Samaritaan de uit dankbaarheid teruggekomen is. Jezus heeft de afstand die tussen mensen en God was ontstaan, overbrugd. Het is het initiatief van de Schepper zelf, die geen genoegen kan nemen met die afstand. Het overbruggen ervan is zichtbaar geworden in de menswording van Christus. Zo heeft ook Damiaan de afstand overbrugd: hij deelde zijn leven met de melaatsen en gaf hun de menswaardigheid terug die zij door hun ziekte en de reactie van de samenleving waren verloren. Zo heeft in Suriname Petrus Donders ditzelfde gedaan met de melaatsen in de kolonie in het afgelegen Surinaamse Batavia.

De Samaritaan in het evangelie en de Syriër Naäman overbruggen de afstand. Zij hebben immers beseft dat zij van verre komen. Hun dankbaarheid is geworteld in het besef dat God gastvrij is. God wil de afstand overbruggen, Hij wil mensen bij zich halen. De Samaritaan en de Syriër nemen vol dankbaarheid dit geschenk aan. Zij maken ons duidelijk dat God voortdurend de afstand tot ons wil overbruggen en ons tegemoet wil komen. Herkennen wij Hem? Herkennen wij zijn gaven? Of zijn we pas tevreden als we krijgen waar we exact om vragen? Soms is het nodig dat we met wat meer afstand terug kijken naar ons leven en daar zien wat ons geschonken is, ook al hebben we daar niet om gevraagd. Gebed moet ons namelijk niet passief maken en ons de regie over ons leven uit handen nemen. Integendeel: God wil ons sterken om ons met al onze talenten aan het werk te zetten. Dat ontwikkelt zich ook in ons leven: als we jong zijn hebben we andere instrumenten dan wanneer we ouder zijn.

Pater Damiaan heeft zijn jonge leven uit handen gegeven. Pater Peerke Donders is op Goede vrijdag om drie uur gestorven. Zij beiden spiegelden zich aan Christus en hebben ervaren dat Christus de afstand had overbrugd zonder dat hun leven daarmee gemakkelijk werd. Laten we net als zij en net als de Samaritaan in beweging komen; niet meer afwachten, maar gesterkt door wat God ons heeft geschonken ook de afstanden tussen mensen overbruggen. Amen.

EEN BEANTWOORD GEBED

Ik vroeg om kracht,
en God gaf me moeilijkheden om mij sterk te maken.
Ik vroeg om wijsheid,
en God gaf mij problemen om op te lossen.
Ik vroeg om voorspoed,
en God gaf mij hersens en spieren om mee te werken.
Ik vroeg om moed,
en God gaf mij angst om te overwinnen.
Ik vroeg om liefde,
en God gaf mij mensen met moeilijkheden om te helpen.
Ik vroeg om gunsten,
en God gaf me kansen.

Ik kreeg niets waar ik om vroeg.
Ik kreeg alles wat ik nodig had.

Pater Damiaan de Veuster
1840-1889,
heiligverklaard 11 oktober 2009, feestdag 10 mei.